فسخ و منفسخ

با سلام

بین کلمات فسخ و منفسخ تفاوت بسیار است. که توضیح آن در این مقال نمی گنجد. اما بطور خلاصه عرض میشود فسخ امری است که به انتخاب طرفین یک قرارداد قابل اعمال است یعنی طرفین می توانند تعیین کنند که کدام یک از طرفین در چه مواقع و شرایطی دارای حق فسخ است. همچنین قانونگذار نیز چنین حقی یعنی حق فسخ را در برخی موضوعات مهم و حیاتی که می تواند جنبه تاثیرات عمومی نیز پیدا کند و به جهت کنترل این آثار در برخی موارد احکام خاصی را تعیین نموده مثل حق فسخ ناشی از غین و غیره.

اما انفساخ زمانی رخ می‌دهد که قرارداد به‌صورت خود به خود باطل شود، که این اصلی‌ترین تفاوت فسخ و انفساخ است. انفساخ نیز ممکن است براساس شروطی که از قبل در متن قرارداد مشخص شده اتفاق بیافتد و یا با حکم مستقیم قانون. گاهی نیز انفساخ ممکن است بدون رضایت طرفین قرارداد صورت گیرد.

همانطور که گفته شد ممکن است طرفین قرارداد در زمان تنظیم متن قرارداد، شرایطی را برای انحلال قرارداد مشخص کنند برای مثال در قراردادهای اجاره بیان می‌شود که قرارداد به مدت یکسال زمان دارد و بعد از به صورت خود به خود منحل می‌شود.

انفساخ گاهی ناشی از حکم مستقیم قانون می‌باشد. برای مثال طبق ماده ۳۸۷ قانون مدنی ” اگر مبیع قبل از تسلیم بدون تقصیر و اهمال از طرف بایع تلف شود، بیع منفسخ و ثمن باید به مشتری مسترد گردد، مگر اینکه بایع برای تسلیم به حاکم یا قائم مقام او رجوع نموده باشد، که در اینصورت تلف از مال مشتری خواهد بود.

موفق باشید