پول من را پس بدهید (قانون مدنی ماده 265)

مستندا به ماده ۲۶۵ قانون مدنی، برای استرداد مال کافی است تا دیه کننده تسلیم مال را به گیرنده ثابت کند و دیگر لزوم ندارد تعلق أن مال را به خویش و یا مدیون نبودن خود را به گیرنده ثابت کند.

بلکه این گیرنده است که باید برای امتناع خود از برگرداندن مال به تأدیه کننده دلیل بیاورد . و استحقاق خودرا نسبت به آن ثابت نماید.  زیرا اولا از عبارات ماده (۲۶۵) بیش از این استفاده نمی شود که ظاهر از تسلیم مال این است . که به طور تبرع نبوده اما این امر دلالت نمی کند که دادن مال ظاهر در قصد و نیت ادای دین و یا اماره بر مدیونیت دهنده به گیرنده است.

استرداد مال

بنابر این مسأله ، نسبت به استرداد مال تسلیم شده تابع قواعد و اصول کلی حقوقی است که این اصول حقوقی همان اصل عدم مدیونیت یا اصل برائت می باشند. ثانيا با کمی دقت در قسمت دوم ساده – که به صورت نتیجه قسمت اول تنظیم گردیده است.  صحت آن چه در تفسیر ماده ذکرشده تأیید می شود، زیرا در قسمت دوم نتیجه ای که از قسمت اول گرفته می شود این است که اگر شخصی که مدیون نیست مالی به دیگری بدهد، می تواند آن را استرداد کند.»

این استدلال بر پایه دو اصل استوار است:

یک : اصل برائت (برائت اشتغال ذمه دهنده)، در واقع اصل بر این است که هیچ کس بدهکار دیگری نیست . ضمن این که اگر مالی هم به دیگری ناشی از اشتباه یا اشکال یا تصور می دهد. اصل بر عدم تبرع است

دوم : اصل عدم یا به عبارت بهتر عدم مطلق. بدین توضیح که مدیون نبودن به طور مطلق یک امر عدمی است و عدم مطلق قابل اثبات نیست. از طرف دیگر برای امر عدمی مزبور معمولا نمی توان ملازم وجودی پیدا کرد. که با اثبات آن امر عدمی به طور غیر مستقیم ثابت شود.  مانند آن که گیرنده مال به مدیون نبودن دهنده مال به خود اقرار کند.

سوالات حقوقی خود را در اینجا بنویسید