متلک انداختن

متلک انداختن و مزاحمت یک عادت بسیار زشت میباشد که موجب آزار بانوان سرزمینم فارغ از نوع پوشششان شده است.

احتمال دارد هرکسی حتی خود شما هم تجربه ی آزارهای فیزیکی و کلامی در خیابان را داشته باشید.

اکثر قربانیان این مزاحمت ها تلاش می کنند تا جایی که احتمال دارد به سرعت از محل متلک پرانی دور شوند.

و به مکانی بروند که دست شخص مزاحم به آن ها نرسد یا حداقل صدایش را نشنوند.

کمتر زنی مشاهده شده که در مواجهه با متلک انداختن  با متعرضان درگیر شوند. یا توانی در خودشان جمع کنند و صدای اعتراضشان را بلند کنند.

شاید در صورتی که همه ی زنان و مردانی که جامعه عزیزمان ایران آگاهی داشته باشند. که «مزاحمت خیابانی، جرم است»وضعیت حتی به مقدار کمی عوض شود. و اقلا بعضی از قربانیان به خودشان جرات بدهند و در مواجهه با این مزاحمت ها به پلیس شکایت کنند.

مزاحمت

قانون گذاری در موضوع متلک انداختن و مزاحمت خیابانی در ایران سابقه نسبتا زیادی دارد.
حمایت قانونی و فرق نگذاشتن بین مرد و زن در زمینه مزاحمت و متلک انداختن ، برای دفعه ی اول در قوانین ایران، در بند 17 ماده 3 آیین نامه امـور خلافـی مصـوب 1324 صـورت گرفتـه اسـت. کـه تصریح می کرد:«افرادی کـه دخترها و زن ها یا پسرها را به اصرار تعقیـب نماینـد. بـه حبـس تعزیـری از 4 روز تـا 7 روز و از 50 تـا 100 ریال غرامت محکوم می شـوند.»

ولی حمایت از زنان و کودکان در برابر آزار خیابانی برای اولین بار در قوانین ایران در سال 36 به تصویب قوه مقننه رسید.

و پیش بینی شد که در صورتی که مزاحمت برای زنان، سازمان یافته و با قصد قبلی باشد، مجازات آن سنگین تر هم بشود.

حبس و تعداد ضربه شلاق برای متلک پرانی

چند سال بعد ماده 619 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1375 در این مورد به صراحت اعلام کرد:«هر فرد در اماکن عمومی یا معابر، متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با حرکات و الفاظ مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین کند، به حبس از دو تا شش ماه و تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد.»

واژه و کلمه ی تعرض که در این ماده به کار رفته است، بـه معنـای دسـت درازی اسـت. مرتکب در عمل بایـد بـا کردار خـود نسـبت بـه زن، دسـت درازی کند. مزاحمت باید بـا انجـام فعل باشـد؛

بـه ایـن معنا کـه شخص بایـد بــا کــردار، گفتــار و نوشــتار نســبت بــه زن، ایجــاد مزاحمــت کند. توهیــن در بخش دوممـاده بیـان شـده اسـت. رفتـار فیزیکـی در توهیـن، بـه کار بـردن لفـظ و حـرکات اسـت.

رفتـار فیزیکـی ارتـکاب یافتـه تنهـا از راه الفـاظ اعـم از شـفاهی و کتبـی و نیـز حـرکت هایی ماننـد حـرکات دسـت و اشـارات چشـم و مانند آن هـا را شـامل می شـود. نه چیزهایی که به نظر توهین آمیز می رسند.

به تعبیر کتاب حقوق کیفری اختصاصی 1 به نوشته دکتر میرمحمد صادقی. واژه توهیـن، بـه هـر رفتـاری دلالت دارد کـه قادر باشد بـه هـر گونه ای سبب وهـن حیثیـت کسـی در نظـر اشخاص متعـارف و معمولـی جامعـه شـود.

تعقیب کردن

اضافه بر این، تعقیب زنان در معابر عمومی هم می تواند جرم باشد.

اداره حقوقـی قـوه قضاییـه، طـی یـک نظـر مشـورتی در تاریخ 10/ 8/ 1373 بیان کـرده اسـت.«هـرزمان مسلم شـود مـردی بـه قصـد مزاحمـت در اماکـن عمومـی یـا معابـر، زنـی را تعقیـب کـرده .

و عرفا هـم عنـوان مزاحمـت بـر آن صـادق باشـد.عمـل وی مشـمول صـدر مـاده 3 لایحـه قانونـی راجـع بـه مجـازات حمـل چاقـو (قانـون مجـازات اسلامی، مصوب 1375، مـاده 619) خواهـد بـود.

و در ایـن زمینـه، فرقـی بیـن اینکه الفاظـی بـه کار بـرده یـا نـه، وجود ندارد.

مجرمانی که در خیابان برای آدم ها مزاحمت به وجود بیاورند.

بر اساس قانون هایی که ذکر شد مجازات می شوند.

دکتر صادقی در کتاب خود در این مورد نوشته است:«در مـاده 619، بـا توجـه بـه ایـن امـر کـه حـداقـل مجـازات آن، کمتـر از 91 روز و حداکثـر آن، بیـش از 91 روز اسـت.

اداره حقوقـی قـوه قضاییـه طـی یـک نظریـه مشـورتی اعلام کرده است که دادگاه در این گونه موارد اختیار دارد. و میتواند که به جـزای نقـدی از 70001 ریـال تا 000/000/ 3 ریـال حکـم بدهـد.

اما به این دلیل که در مـاده 619 اضافه بـر مجـازات حبـس، شـلاق نیـز عنـوان شـده؛

بنابراین در مقـام تخفیـف در ایـن قسـمت دادگاه می توانـد.حســب مــورد و اوضــاع و احــوال و شــرایط خــاص متهــم، بــر طبــق مــاده 22 قانــون مجــازات مصوب سال 1370 در صـورت احـراز جهـات مخففـه، مجـازات تعزیـری یا بازدارنـده دیگری را مشخص کند.

شرایط تخفیف مجازات گذشـت شـاکی یـا مدعـی خصوصـی است. (نظریـه مشـورتی شـماره3299/7 )

مـورخ (13 /6/ 1376) اضافه بر این در حـال حاضـر طبق مفـاد مـاده 66 قانـون مجـازات اسلامی، مصـوب 1392، مرتکبـان جرایـم عمـدی کـه حداکثـر مجـازات قانونـی آنهـا نـود و یـک روز تـا شـش مـاه حبس است ، به جای حبس به مجازات جایگزین حبس محکوم می شوند، مگر این که به علت ارتکاب جرم عمدی،دارای سابقه محکومیت کیفری باشند».

به امید انسانیت